Πληθωριστικός Φόρος: 3 Σοκαριστικές Αλήθειες για την Αόρατη Ληστεία των Αποταμιεύσεών σας
Πληθωριστικός Φόρος: Η Αόρατη Ληστεία του Ιδιωτικού Τομέα Στη σύγχρονη οικονομική συζήτηση, ο όρος «πληθωρισμός» συχνά παρουσιάζεται ως ένα αναπόφευκτο φυσικό φαινόμενο, παρόμοιο με την κακοκαιρία. Ωστόσο, για όσους αναλύουν την οικονομία μέσα από το πρίσμα της ελεύθερης αγοράς και της Αυστριακής Σχολής, ο πληθωριστικός φόρος είναι το πιο ύπουλο εργαλείο κρατικής παρέμβασης. Όπως επισημαίνει ο Dan Sanchez του Mises Institute, ο πληθωρισμός δεν είναι απλώς η άνοδος των τιμών· είναι η αύξηση της προσφοράς χρήματος από το κράτος. Αυτή η διαδικασία λειτουργεί ως ένας «κρυφός φόρος» που αναδιανέμει τον πλούτο από τους παραγωγικούς πολίτες προς το κράτος και τους ευνοημένους συμμάχους του. Γιατί ο Πληθωριστικός Φόρος είναι πιο Επικίνδυνος από τους Τακτικούς Φόρους Όταν η εφορία σας στέλνει ένα εκκαθαριστικό, η κλοπή είναι φανερή. Μπορείτε να διαμαρτυρηθείτε, να ψηφίσετε διαφορετικά ή να ζητήσετε μείωση δαπανών. Ο πληθωριστικός φόρος, όμως, λειτουργεί σαν πορτοφολάς, όχι σαν ληστής με όπλο. Δεν συνειδητοποιείτε ότι σας κλέβουν μέχρι να είναι πολύ αργά. Η ουσία του προβλήματος έγκειται στην αναδιανομή. Το κράτος τυπώνει νέο χρήμα και το ξοδεύει πρώτο, πριν προλάβουν οι τιμές στην αγορά να ανέβουν. Οι πρώτοι αποδέκτες αυτού του χρήματος (το κράτος, οι τράπεζες, οι μεγάλες επιδοτούμενες επιχειρήσεις) αγοράζουν αγαθά και υπηρεσίες σε τρέχουσες, χαμηλές τιμές. Μέχρι αυτό το χρήμα να φτάσει στον μέσο εργαζόμενο ή συνταξιούχο, οι τιμές έχουν ήδη εκτιναχθεί. Αυτή η διαδικασία: Η Αναδιανομή Πλούτου και η Καταστροφή των Αποταμιευτών Ο πληθωριστικός φόρος δεν πλήττει όλους τους πολίτες με τον ίδιο τρόπο. Δημιουργεί τεχνητούς νικητές και ηττημένους, διαβρώνοντας τον κοινωνικό ιστό. Οι Νικητές: Οι οφειλέτες (με μεγαλύτερο όλων το κράτος) και οι πρώτοι αποδέκτες του νέου χρήματος. Όταν το χρήμα χάνει την αξία του, το πραγματικό βάρος ενός χρέους μειώνεται. Το κράτος, έχοντας τεράστια χρέη, βρίσκει στον πληθωρισμό την τέλεια μέθοδο για να τα «σβήσει» εις βάρος των πολιτών. Οι Ηττημένοι: Οι αποταμιευτές και οι μισθωτοί. Εκείνοι που επέλεξαν να καθυστερήσουν την κατανάλωσή τους και να αποταμιεύσουν για το μέλλον, βλέπουν τους κόπους μιας ζωής να εξανεμίζονται. Ο πληθωρισμός τιμωρεί την προνοητικότητα και ανταμείβει την αλόγιστη κατανάλωση και τον δανεισμό. Ο Πληθωριστικός Φόρος ως Εχθρός του Ποιοτικού Προϊόντος Σε μια υγιή ελεύθερη αγορά, η επιτυχία μιας επιχείρησης εξαρτάται από την ικανότητά της να προσφέρει ένα ποιοτικό προϊόν σε ανταγωνιστική τιμή. Ο πληθωρισμός, όμως, εισάγει θόρυβο στο σύστημα των τιμών. Οι επιχειρηματίες δεν μπορούν πλέον να διακρίνουν αν μια αύξηση στη ζήτηση είναι πραγματική ή αν οφείλεται στην τεχνητή πλημμύρα νέου χρήματος. Αυτό οδηγεί σε λανθασμένες επενδύσεις (malinvestments). Αντί οι πόροι να κατευθύνονται εκεί που τους χρειάζονται πραγματικά οι καταναλωτές, σπαταλώνται σε τομείς που τροφοδοτούνται από τη νομισματική επέκταση. Η Λύση: Αποκρατικοποίηση του Χρήματος και Ελεύθερη Αγορά Η περιγραφή του προβλήματος είναι ξεκάθαρη: ο πληθωριστικός φόρος είναι το αποτέλεσμα του κρατικού μονοπωλίου στην έκδοση χρήματος. Όπως κάθε μονοπώλιο, έτσι και αυτό οδηγεί σε υποβάθμιση της ποιότητας (απώλεια αγοραστικής δύναμης) και αύξηση του κόστους για τον χρήστη. Η οριστική λύση δεν βρίσκεται σε καλύτερους κεντρικούς τραπεζίτες ή σε αυστηρότερη ρύθμιση, αλλά στην πλήρη απορρύθμιση και τον ανταγωνισμό. 1. Τέλος στο Μονοπώλιο της Κεντρικής Τράπεζας Η έκδοση χρήματος πρέπει να επιστρέψει στην ιδιωτική σφαίρα. Η ιστορία έχει δείξει ότι όταν το χρήμα υποστηρίζεται από πραγματικά αγαθά (όπως ο χρυσός ή το ασήμι) ή από αποκεντρωμένα συστήματα (όπως τα κρυπτονομίσματα), ο πληθωρισμός περιορίζεται δραστικά. Το κράτος δεν πρέπει να έχει τη δύναμη να τυπώνει πλούτο από το πουθενά. 2. Νομισματικός Ανταγωνισμός Πρέπει να επιτραπεί στους πολίτες να επιλέγουν ελεύθερα το νόμισμα στο οποίο θέλουν να συναλλάσσονται και να αποταμιεύουν. Ο διεθνής ανταγωνισμός μεταξύ διαφορετικών νομισμάτων θα ανάγκαζε τους εκδότες να διατηρούν τη σταθερότητα του νομίσματός τους, αλλιώς οι καταναλωτές θα το εγκατέλειπαν για ένα καλύτερο. 3. Ατομική Ιδιοκτησία και Εθελοντισμός Το δικαίωμα στην ατομική ιδιοκτησία περιλαμβάνει το δικαίωμα να διατηρεί κανείς την αξία των καρπών της εργασίας του. Κάθε παρέμβαση στην προσφορά χρήματος είναι μια παραβίαση αυτού του δικαιώματος. Η λύση είναι μια οικονομία βασισμένη σε εθελοντικές ανταλλαγές με “σκληρό” χρήμα που δεν μπορεί να υποτιμηθεί με την υπογραφή ενός πολιτικού. Συμπέρασμα: Η Επιλογή ανάμεσα στην Ελευθερία και τη Διαφθορά Ο πληθωριστικός φόρος είναι η πιο ριζοσπαστική επαναστατική δύναμη στον κόσμο, όπως έλεγε ο Ludwig von Mises. Δεν καταστρέφει μόνο την οικονομία, αλλά και την ηθική της κοινωνίας, μετατρέποντας τους αποταμιευτές σε θύματα και τους κερδοσκόπους σε νικητές. Η επιστροφή στις αρχές της ελεύθερης αγοράς και του υγιούς νομίσματος δεν είναι απλώς μια τεχνική οικονομική επιλογή· είναι μια πράξη αντίστασης ενάντια στην κρατική αυθαιρεσία. Μόνο όταν το χρήμα απελευθερωθεί από τα δεσμά του κράτους, θα μπορέσει ο ιδιωτικός τομέας να ανθίσει πραγματικά, προσφέροντας ευημερία για όλους και όχι μόνο για τους λίγους εκλεκτούς.
