Οικονομία

Η γεωπολιτική σκακιέρα στην Ανατολική Μεσόγειο δεν καθορίζεται πλέον μόνο από τις ιαχές στα σύνορα, αλλά από τους αριθμούς στους ισολογισμούς. Στην κρίσιμη σύγκριση Ελλάδα VS Τουρκία, η ιστορική αναδρομή της τελευταίας πεντηκονταετίας αποκαλύπτει μια αθόρυβη, πλην όμως δραματική, οικονομική διολίσθηση που θέτει σε κίνδυνο την ίδια την εθνική μας υπόσταση. Το 1974, η Ελλάδα διέθετε μια οικονομία που αντιστοιχούσε στο 77,80% του τουρκικού ΑΕΠ. Πενήντα χρόνια μετά, το 2024, το ποσοστό αυτό έχει κατακρημνιστεί στο αποκαρδιωτικό 16,99%. Από τα τρία τέταρτα του μεγέθους του ανταγωνιστή μας, βρεθήκαμε να αποτελούμε μόλις το ένα έκτο. Η Οικονομία ως Πηγή Ισχύος: Το Μάθημα του Paul Kennedy Στην Αυστριακή Σχολή Οικονομικών, γνωρίζουμε ότι ο πλούτος δεν είναι ένα στατικό μέγεθος, αλλά το αποτέλεσμα της παραγωγικής ικανότητας και της κεφαλαιακής συσσώρευσης. Όπως υποστήριξε ο Paul Kennedy, η διεθνής ισχύς είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη μακροχρόνια σχετική οικονομική δυναμική. Όταν μια χώρα αναπτύσσεται ταχύτερα από την άλλη, η ισορροπία ισχύος μετατοπίζεται αναπόφευκτα. Στην περίπτωση Ελλάδα VS Τουρκία, η Ελλάδα δεν κατέρρευσε απόλυτα, αλλά κατέρρευσε σε σχέση με τον βασικό της γεωπολιτικό ανταγωνιστή. Η οικονομική μας βάση μικραίνει, και μαζί της μικραίνει η δυνατότητά μας να προβάλλουμε ισχύ στο Αιγαίο. Η Ιστορική Διαδρομή της Απόκλισης Η Ψευδαίσθηση της ΟΝΕ και η Σκληρή Πραγματικότητα Η ένταξη στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ) δημιούργησε μια επίπλαστη εικόνα σύγκλισης με την Ευρώπη. Ενώ οι Έλληνες εστίαζαν στην κατανάλωση και τις υπηρεσίες, η Τουρκία επένδυε στη βιομηχανική παραγωγή, διεύρυνε την αγορά της και αύξανε τον πληθυσμό της. Η σύγκριση Ελλάδα VS Τουρκία κατά τη δεκαετία του ’90 δείχνει ότι η χώρα έχανε σταδιακά τη σχετική της ισχύ (relative power). Η εστίαση στο κράτος-πρόνοιας και οι κρατικές παρεμβάσεις εμπόδισαν τη δημιουργία ενός ποιοτικού προϊόντος που θα μπορούσε να αντέξει στον διεθνή ανταγωνισμό. Η Καταστροφή των Μνημονίων Μετά το 2010, η πτώση μετατράπηκε σε ελεύθερη πτώση. Η σχετική οικονομική ισχύς της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας συρρικνώθηκε: Αυτή η καταβράθρωση δεν επηρεάζει μόνο το βιοτικό επίπεδο. Καθιστά αδύνατη τη χρηματοδότηση της εξοπλιστικής ισορροπίας. Όταν η οικονομία μικραίνει, η κερδοφορία επιχειρήσεων μειώνεται και τα φορολογικά έσοδα δεν επαρκούν για να στηρίξουν έναν σύγχρονο στρατό. Το Τέλος της Ισορροπίας «7:10» Για δεκαετίες, η στρατηγική ασφαλείας μας βασιζόταν στην άτυπη αναλογία 7:10 στους εξοπλισμούς, την οποία τηρούσαν οι Η.Π.Α.. Ωστόσο, αυτή η αναλογία δεν ήταν αυθαίρετη· βασιζόταν στην οικονομική πραγματικότητα. Όταν η Ελλάδα αντιστοιχούσε στο 77% του τουρκικού ΑΕΠ, το να ξοδεύει 7 δολάρια για κάθε 10 της Τουρκίας ήταν δημοσιονομικά βιώσιμο. Σήμερα, με την Ελλάδα στο 16%, η αναλογία αυτή είναι πρακτικά ανέφικτη χωρίς να διαρραγεί η εσωτερική οικονομική ισορροπία. Η ελεύθερη αγορά προειδοποιεί: δεν μπορείς να χρηματοδοτείς την άμυνα μιας μεγάλης δύναμης με την οικονομία μιας μικρής επαρχίας. Η Λύση: Από την Κρατική Ασιτία στην Οικονομική Αντεπίθεση Το πρόβλημα στη σύγκρουση Ελλάδα VS Τουρκία δεν είναι η έλλειψη πατριωτισμού, αλλά η έλλειψη οικονομικής ελευθερίας. Η λύση απαιτεί μια ριζική στροφή στις αρχές της ατομικής ιδιοκτησίας και της απορρύθμισης. 1. Πλήρης Απορρύθμιση και Ελεύθερη Αγορά Η Ελλάδα πρέπει να γίνει το πιο φιλικό μέρος στον κόσμο για το επιχειρείν. Η γραφειοκρατία και οι κρατικές παρεμβάσεις στραγγαλίζουν την παραγωγή. Πρέπει να επιτρέψουμε στον ιδιωτικό τομέα να αναπνεύσει, ώστε να δημιουργηθεί πλούτος που θα στηρίξει την εθνική ισχύ. 2. Ιδιωτικοποίηση και Ατομική Ιδιοκτησία Το κράτος πρέπει να αποσυρθεί από κάθε παραγωγική δραστηριότητα. Η ατομική ιδιοκτησία είναι το μοναδικό κίνητρο για την αναβάθμιση των υπηρεσιών και τη δημιουργία καινοτομίας. Η αμυντική βιομηχανία πρέπει να περάσει σε ιδιωτικά χέρια, ακολουθώντας το παράδειγμα της Τουρκίας που αναπτύσσει εξαγωγική πολεμική βιομηχανία. 3. Φορολογική Επανάσταση για την Κερδοφορία Επιχειρήσεων Η μείωση της φορολογίας δεν είναι μόνο κοινωνικό αίτημα, είναι εθνική ανάγκη. Μόνο με υψηλή κερδοφορία επιχειρήσεων θα προσελκύσουμε τα κεφάλαια που χρειαζόμαστε για να καλύψουμε το χαμένο έδαφος. Συμπέρασμα: Η Οικονομία είναι η Μοίρα μας Η σύγκριση Ελλάδα VS Τουρκία μας δείχνει ότι ο χρόνος κυλά εις βάρος μας. Η στρατηγική μας ισορροπία κατέρρευσε επειδή αφήσαμε την οικονομία μας να μαραζώσει μέσα στον κρατικισμό και την κατανάλωση. Η μοναδική «αυτονόητη» λύση είναι η απελευθέρωση των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας. Μόνο μια ισχυρή, ελεύθερη οικονομία μπορεί να εγγυηθεί την εθνική κυριαρχία. Αν δεν αλλάξουμε πορεία προς την ελευθερία, το 16% του σήμερα θα είναι η καλύτερη ανάμνηση του αύριο.