Οικονομία

Εδώ αναλύουμε την οικονομία σε απλά και λαϊκά λόγια

Ελλάδα VS Τουρκία: Οικονομία

Ελλάδα VS Τουρκία: 5 Σοκαριστικές Αλήθειες για την Οικονομική Κατάρρευση της Ισχύος μας

Η γεωπολιτική σκακιέρα στην Ανατολική Μεσόγειο δεν καθορίζεται πλέον μόνο από τις ιαχές στα σύνορα, αλλά από τους αριθμούς στους ισολογισμούς. Στην κρίσιμη σύγκριση Ελλάδα VS Τουρκία, η ιστορική αναδρομή της τελευταίας πεντηκονταετίας αποκαλύπτει μια αθόρυβη, πλην όμως δραματική, οικονομική διολίσθηση που θέτει σε κίνδυνο την ίδια την εθνική μας υπόσταση. Το 1974, η Ελλάδα διέθετε μια οικονομία που αντιστοιχούσε στο 77,80% του τουρκικού ΑΕΠ. Πενήντα χρόνια μετά, το 2024, το ποσοστό αυτό έχει κατακρημνιστεί στο αποκαρδιωτικό 16,99%. Από τα τρία τέταρτα του μεγέθους του ανταγωνιστή μας, βρεθήκαμε να αποτελούμε μόλις το ένα έκτο. Η Οικονομία ως Πηγή Ισχύος: Το Μάθημα του Paul Kennedy Στην Αυστριακή Σχολή Οικονομικών, γνωρίζουμε ότι ο πλούτος δεν είναι ένα στατικό μέγεθος, αλλά το αποτέλεσμα της παραγωγικής ικανότητας και της κεφαλαιακής συσσώρευσης. Όπως υποστήριξε ο Paul Kennedy, η διεθνής ισχύς είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη μακροχρόνια σχετική οικονομική δυναμική. Όταν μια χώρα αναπτύσσεται ταχύτερα από την άλλη, η ισορροπία ισχύος μετατοπίζεται αναπόφευκτα. Στην περίπτωση Ελλάδα VS Τουρκία, η Ελλάδα δεν κατέρρευσε απόλυτα, αλλά κατέρρευσε σε σχέση με τον βασικό της γεωπολιτικό ανταγωνιστή. Η οικονομική μας βάση μικραίνει, και μαζί της μικραίνει η δυνατότητά μας να προβάλλουμε ισχύ στο Αιγαίο. Η Ιστορική Διαδρομή της Απόκλισης Η Ψευδαίσθηση της ΟΝΕ και η Σκληρή Πραγματικότητα Η ένταξη στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ) δημιούργησε μια επίπλαστη εικόνα σύγκλισης με την Ευρώπη. Ενώ οι Έλληνες εστίαζαν στην κατανάλωση και τις υπηρεσίες, η Τουρκία επένδυε στη βιομηχανική παραγωγή, διεύρυνε την αγορά της και αύξανε τον πληθυσμό της. Η σύγκριση Ελλάδα VS Τουρκία κατά τη δεκαετία του ’90 δείχνει ότι η χώρα έχανε σταδιακά τη σχετική της ισχύ (relative power). Η εστίαση στο κράτος-πρόνοιας και οι κρατικές παρεμβάσεις εμπόδισαν τη δημιουργία ενός ποιοτικού προϊόντος που θα μπορούσε να αντέξει στον διεθνή ανταγωνισμό. Η Καταστροφή των Μνημονίων Μετά το 2010, η πτώση μετατράπηκε σε ελεύθερη πτώση. Η σχετική οικονομική ισχύς της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας συρρικνώθηκε: Αυτή η καταβράθρωση δεν επηρεάζει μόνο το βιοτικό επίπεδο. Καθιστά αδύνατη τη χρηματοδότηση της εξοπλιστικής ισορροπίας. Όταν η οικονομία μικραίνει, η κερδοφορία επιχειρήσεων μειώνεται και τα φορολογικά έσοδα δεν επαρκούν για να στηρίξουν έναν σύγχρονο στρατό. Το Τέλος της Ισορροπίας «7:10» Για δεκαετίες, η στρατηγική ασφαλείας μας βασιζόταν στην άτυπη αναλογία 7:10 στους εξοπλισμούς, την οποία τηρούσαν οι Η.Π.Α.. Ωστόσο, αυτή η αναλογία δεν ήταν αυθαίρετη· βασιζόταν στην οικονομική πραγματικότητα. Όταν η Ελλάδα αντιστοιχούσε στο 77% του τουρκικού ΑΕΠ, το να ξοδεύει 7 δολάρια για κάθε 10 της Τουρκίας ήταν δημοσιονομικά βιώσιμο. Σήμερα, με την Ελλάδα στο 16%, η αναλογία αυτή είναι πρακτικά ανέφικτη χωρίς να διαρραγεί η εσωτερική οικονομική ισορροπία. Η ελεύθερη αγορά προειδοποιεί: δεν μπορείς να χρηματοδοτείς την άμυνα μιας μεγάλης δύναμης με την οικονομία μιας μικρής επαρχίας. Η Λύση: Από την Κρατική Ασιτία στην Οικονομική Αντεπίθεση Το πρόβλημα στη σύγκρουση Ελλάδα VS Τουρκία δεν είναι η έλλειψη πατριωτισμού, αλλά η έλλειψη οικονομικής ελευθερίας. Η λύση απαιτεί μια ριζική στροφή στις αρχές της ατομικής ιδιοκτησίας και της απορρύθμισης. 1. Πλήρης Απορρύθμιση και Ελεύθερη Αγορά Η Ελλάδα πρέπει να γίνει το πιο φιλικό μέρος στον κόσμο για το επιχειρείν. Η γραφειοκρατία και οι κρατικές παρεμβάσεις στραγγαλίζουν την παραγωγή. Πρέπει να επιτρέψουμε στον ιδιωτικό τομέα να αναπνεύσει, ώστε να δημιουργηθεί πλούτος που θα στηρίξει την εθνική ισχύ. 2. Ιδιωτικοποίηση και Ατομική Ιδιοκτησία Το κράτος πρέπει να αποσυρθεί από κάθε παραγωγική δραστηριότητα. Η ατομική ιδιοκτησία είναι το μοναδικό κίνητρο για την αναβάθμιση των υπηρεσιών και τη δημιουργία καινοτομίας. Η αμυντική βιομηχανία πρέπει να περάσει σε ιδιωτικά χέρια, ακολουθώντας το παράδειγμα της Τουρκίας που αναπτύσσει εξαγωγική πολεμική βιομηχανία. 3. Φορολογική Επανάσταση για την Κερδοφορία Επιχειρήσεων Η μείωση της φορολογίας δεν είναι μόνο κοινωνικό αίτημα, είναι εθνική ανάγκη. Μόνο με υψηλή κερδοφορία επιχειρήσεων θα προσελκύσουμε τα κεφάλαια που χρειαζόμαστε για να καλύψουμε το χαμένο έδαφος. Συμπέρασμα: Η Οικονομία είναι η Μοίρα μας Η σύγκριση Ελλάδα VS Τουρκία μας δείχνει ότι ο χρόνος κυλά εις βάρος μας. Η στρατηγική μας ισορροπία κατέρρευσε επειδή αφήσαμε την οικονομία μας να μαραζώσει μέσα στον κρατικισμό και την κατανάλωση. Η μοναδική «αυτονόητη» λύση είναι η απελευθέρωση των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας. Μόνο μια ισχυρή, ελεύθερη οικονομία μπορεί να εγγυηθεί την εθνική κυριαρχία. Αν δεν αλλάξουμε πορεία προς την ελευθερία, το 16% του σήμερα θα είναι η καλύτερη ανάμνηση του αύριο.

Ελλάδα VS Τουρκία: 5 Σοκαριστικές Αλήθειες για την Οικονομική Κατάρρευση της Ισχύος μας Read More »

Επίμονος Πληθωρισμός στην Ελλάδα τον Φεβρουάριο του 2026

Επίμονος Πληθωρισμός: Η Σοκαριστική Αλήθεια πίσω από την Κρατική Παρέμβαση

Ο πληθωρισμός παραμένει σε υψηλά επίπεδα τον Φεβρουάριο, με τις τιμές σε τρόφιμα και υπηρεσίες να πιέζουν τους προϋπολογισμούς των νοικοκυριών, ενώ η ενέργεια προσφέρει μόνο προσωρινή ανάσα.

Επίμονος Πληθωρισμός: Η Σοκαριστική Αλήθεια πίσω από την Κρατική Παρέμβαση Read More »

Οι φόροι σκοτώνουν τις εξαγωγές ένδυσης και όχι μόνο.

Εξαγωγές ένδυσης: Η Επιτυχημένη Αντεπίθεση της Ιδιωτικής Πρωτοβουλίας ενάντια στον Κρατικό Παρεμβατισμό

Οι ελληνικές εξαγωγές ένδυσης ξεπέρασαν το 1,5 δισ. ευρώ το 2025, αποκαλύπτοντας τη δύναμη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας αλλά και τις προκλήσεις του πληθωρισμού.

Εξαγωγές ένδυσης: Η Επιτυχημένη Αντεπίθεση της Ιδιωτικής Πρωτοβουλίας ενάντια στον Κρατικό Παρεμβατισμό Read More »

Πληθωριστικός φόρος ως μέσω μείωσης της αγοραστικής δύναμης της Ελλάδος

Πληθωριστικός Φόρος: 3 Σοκαριστικές Αλήθειες για την Αόρατη Ληστεία των Αποταμιεύσεών σας

Πληθωριστικός Φόρος: Η Αόρατη Ληστεία του Ιδιωτικού Τομέα Στη σύγχρονη οικονομική συζήτηση, ο όρος «πληθωρισμός» συχνά παρουσιάζεται ως ένα αναπόφευκτο φυσικό φαινόμενο, παρόμοιο με την κακοκαιρία. Ωστόσο, για όσους αναλύουν την οικονομία μέσα από το πρίσμα της ελεύθερης αγοράς και της Αυστριακής Σχολής, ο πληθωριστικός φόρος είναι το πιο ύπουλο εργαλείο κρατικής παρέμβασης. Όπως επισημαίνει ο Dan Sanchez του Mises Institute, ο πληθωρισμός δεν είναι απλώς η άνοδος των τιμών· είναι η αύξηση της προσφοράς χρήματος από το κράτος. Αυτή η διαδικασία λειτουργεί ως ένας «κρυφός φόρος» που αναδιανέμει τον πλούτο από τους παραγωγικούς πολίτες προς το κράτος και τους ευνοημένους συμμάχους του. Γιατί ο Πληθωριστικός Φόρος είναι πιο Επικίνδυνος από τους Τακτικούς Φόρους Όταν η εφορία σας στέλνει ένα εκκαθαριστικό, η κλοπή είναι φανερή. Μπορείτε να διαμαρτυρηθείτε, να ψηφίσετε διαφορετικά ή να ζητήσετε μείωση δαπανών. Ο πληθωριστικός φόρος, όμως, λειτουργεί σαν πορτοφολάς, όχι σαν ληστής με όπλο. Δεν συνειδητοποιείτε ότι σας κλέβουν μέχρι να είναι πολύ αργά. Η ουσία του προβλήματος έγκειται στην αναδιανομή. Το κράτος τυπώνει νέο χρήμα και το ξοδεύει πρώτο, πριν προλάβουν οι τιμές στην αγορά να ανέβουν. Οι πρώτοι αποδέκτες αυτού του χρήματος (το κράτος, οι τράπεζες, οι μεγάλες επιδοτούμενες επιχειρήσεις) αγοράζουν αγαθά και υπηρεσίες σε τρέχουσες, χαμηλές τιμές. Μέχρι αυτό το χρήμα να φτάσει στον μέσο εργαζόμενο ή συνταξιούχο, οι τιμές έχουν ήδη εκτιναχθεί. Αυτή η διαδικασία: Η Αναδιανομή Πλούτου και η Καταστροφή των Αποταμιευτών Ο πληθωριστικός φόρος δεν πλήττει όλους τους πολίτες με τον ίδιο τρόπο. Δημιουργεί τεχνητούς νικητές και ηττημένους, διαβρώνοντας τον κοινωνικό ιστό. Οι Νικητές: Οι οφειλέτες (με μεγαλύτερο όλων το κράτος) και οι πρώτοι αποδέκτες του νέου χρήματος. Όταν το χρήμα χάνει την αξία του, το πραγματικό βάρος ενός χρέους μειώνεται. Το κράτος, έχοντας τεράστια χρέη, βρίσκει στον πληθωρισμό την τέλεια μέθοδο για να τα «σβήσει» εις βάρος των πολιτών. Οι Ηττημένοι: Οι αποταμιευτές και οι μισθωτοί. Εκείνοι που επέλεξαν να καθυστερήσουν την κατανάλωσή τους και να αποταμιεύσουν για το μέλλον, βλέπουν τους κόπους μιας ζωής να εξανεμίζονται. Ο πληθωρισμός τιμωρεί την προνοητικότητα και ανταμείβει την αλόγιστη κατανάλωση και τον δανεισμό. Ο Πληθωριστικός Φόρος ως Εχθρός του Ποιοτικού Προϊόντος Σε μια υγιή ελεύθερη αγορά, η επιτυχία μιας επιχείρησης εξαρτάται από την ικανότητά της να προσφέρει ένα ποιοτικό προϊόν σε ανταγωνιστική τιμή. Ο πληθωρισμός, όμως, εισάγει θόρυβο στο σύστημα των τιμών. Οι επιχειρηματίες δεν μπορούν πλέον να διακρίνουν αν μια αύξηση στη ζήτηση είναι πραγματική ή αν οφείλεται στην τεχνητή πλημμύρα νέου χρήματος. Αυτό οδηγεί σε λανθασμένες επενδύσεις (malinvestments). Αντί οι πόροι να κατευθύνονται εκεί που τους χρειάζονται πραγματικά οι καταναλωτές, σπαταλώνται σε τομείς που τροφοδοτούνται από τη νομισματική επέκταση. Η Λύση: Αποκρατικοποίηση του Χρήματος και Ελεύθερη Αγορά Η περιγραφή του προβλήματος είναι ξεκάθαρη: ο πληθωριστικός φόρος είναι το αποτέλεσμα του κρατικού μονοπωλίου στην έκδοση χρήματος. Όπως κάθε μονοπώλιο, έτσι και αυτό οδηγεί σε υποβάθμιση της ποιότητας (απώλεια αγοραστικής δύναμης) και αύξηση του κόστους για τον χρήστη. Η οριστική λύση δεν βρίσκεται σε καλύτερους κεντρικούς τραπεζίτες ή σε αυστηρότερη ρύθμιση, αλλά στην πλήρη απορρύθμιση και τον ανταγωνισμό. 1. Τέλος στο Μονοπώλιο της Κεντρικής Τράπεζας Η έκδοση χρήματος πρέπει να επιστρέψει στην ιδιωτική σφαίρα. Η ιστορία έχει δείξει ότι όταν το χρήμα υποστηρίζεται από πραγματικά αγαθά (όπως ο χρυσός ή το ασήμι) ή από αποκεντρωμένα συστήματα (όπως τα κρυπτονομίσματα), ο πληθωρισμός περιορίζεται δραστικά. Το κράτος δεν πρέπει να έχει τη δύναμη να τυπώνει πλούτο από το πουθενά. 2. Νομισματικός Ανταγωνισμός Πρέπει να επιτραπεί στους πολίτες να επιλέγουν ελεύθερα το νόμισμα στο οποίο θέλουν να συναλλάσσονται και να αποταμιεύουν. Ο διεθνής ανταγωνισμός μεταξύ διαφορετικών νομισμάτων θα ανάγκαζε τους εκδότες να διατηρούν τη σταθερότητα του νομίσματός τους, αλλιώς οι καταναλωτές θα το εγκατέλειπαν για ένα καλύτερο. 3. Ατομική Ιδιοκτησία και Εθελοντισμός Το δικαίωμα στην ατομική ιδιοκτησία περιλαμβάνει το δικαίωμα να διατηρεί κανείς την αξία των καρπών της εργασίας του. Κάθε παρέμβαση στην προσφορά χρήματος είναι μια παραβίαση αυτού του δικαιώματος. Η λύση είναι μια οικονομία βασισμένη σε εθελοντικές ανταλλαγές με “σκληρό” χρήμα που δεν μπορεί να υποτιμηθεί με την υπογραφή ενός πολιτικού. Συμπέρασμα: Η Επιλογή ανάμεσα στην Ελευθερία και τη Διαφθορά Ο πληθωριστικός φόρος είναι η πιο ριζοσπαστική επαναστατική δύναμη στον κόσμο, όπως έλεγε ο Ludwig von Mises. Δεν καταστρέφει μόνο την οικονομία, αλλά και την ηθική της κοινωνίας, μετατρέποντας τους αποταμιευτές σε θύματα και τους κερδοσκόπους σε νικητές. Η επιστροφή στις αρχές της ελεύθερης αγοράς και του υγιούς νομίσματος δεν είναι απλώς μια τεχνική οικονομική επιλογή· είναι μια πράξη αντίστασης ενάντια στην κρατική αυθαιρεσία. Μόνο όταν το χρήμα απελευθερωθεί από τα δεσμά του κράτους, θα μπορέσει ο ιδιωτικός τομέας να ανθίσει πραγματικά, προσφέροντας ευημερία για όλους και όχι μόνο για τους λίγους εκλεκτούς.

Πληθωριστικός Φόρος: 3 Σοκαριστικές Αλήθειες για την Αόρατη Ληστεία των Αποταμιεύσεών σας Read More »

5 Αλήθειες για τον πληθωρισμό στην Ελλάδα: Η Παγίδα των Αριθμών

Η αναθεώρηση του πληθωρισμού στην Ελλάδα στο 2,9% αποκαλύπτει τη βαθιά νομισματική διάβρωση και την ανάγκη για επιστροφή στις αρχές της ελεύθερης αγοράς.

5 Αλήθειες για τον πληθωρισμό στην Ελλάδα: Η Παγίδα των Αριθμών Read More »

Ενεργειακή συνεργασία Ελλάδας - ΗΠΑ

3 Κλειδιά για την Ενεργειακή συνεργασία Ελλάδας-ΗΠΑ: Η Ανατομία της Αγοράς

Ο Σταύρος Παπασταύρου στην Ουάσινγκτον για τον Κάθετο Διάδρομο και τη στρατηγική ενεργειακή συνεργασία Ελλάδας-ΗΠΑ, με φόντο την ελεύθερη αγορά.

3 Κλειδιά για την Ενεργειακή συνεργασία Ελλάδας-ΗΠΑ: Η Ανατομία της Αγοράς Read More »

Βιολάντα

Βιολάντα: 3 Σοκαριστικές Αλήθειες για το Λουκέτο που Συγκλονίζει την Αγορά

​Η πρόσφατη είδηση για την εταιρεία Βιολάντα και την οριστική διακοπή λειτουργίας του κεντρικού της εργοστασίου στα Τρίκαλα δεν είναι απλώς ένα τοπικό γεγονός. Αποτελεί μια τρανταχτή υπενθύμιση των πολυπλοκότητων που διέπουν τη σύγχρονη βιομηχανική δραστηριότητα και τη σχέση της με τις ρυθμιστικές αρχές. ​Η απόφαση της Περιφέρειας Θεσσαλίας να επιβάλει “λουκέτο” στον μηχανολογικό εξοπλισμό και τις γραμμές παραγωγής της Βιολάντα, επικαλούμενη λόγους ασφαλείας μετά το τραγικό δυστύχημα, ανοίγει μια τεράστια συζήτηση. Πώς επηρεάζουν οι κρατικές παρεμβάσεις τη βιωσιμότητα και τι σημαίνει αυτό για το μέλλον της παραγωγής; ​Η Ψευδαίσθηση της Κρατικής Προστασίας και η Πραγματικότητα ​Πολλοί υποστηρίζουν ότι οι αυστηροί αδειοδοτικοί κανόνες υπάρχουν για να προστατεύουν τον καταναλωτή και τον εργαζόμενο. Ωστόσο, η περίπτωση Βιολάντα αναδεικνύει μια διαφορετική πτυχή: τη μετατόπιση της ευθύνης από το άτομο και το συμβόλαιο, σε απρόσωπες γραφειοκρατικές επιτροπές. ​Όταν το κράτος ορίζει εκ των προτέρων “πρότυπα ασφαλείας”, συχνά δημιουργεί μια ψευδή αίσθηση σιγουριάς. Στην πραγματική ελεύθερη αγορά, η ασφάλεια δεν είναι μια γραφειοκρατική σφραγίδα, αλλά ένα θεμελιώδες συστατικό της φήμης και της οικονομικής επιβίωσης μιας επιχείρησης. ​Βιολάντα: Το Κόστος της Γραφειοκρατικής Επανεκκίνησης ​Η απαίτηση της Περιφέρειας η Βιολάντα να ξεκινήσει τη διαδικασία αδειοδότησης από το μηδέν αποτελεί ένα κλασικό παράδειγμα διοικητικού φραγμού. Αντί για μια διαδικασία απόδοσης δικαιοσύνης για το τραγικό συμβάν, το κράτος επιλέγει την παύση της παραγωγικής διαδικασίας. ​Αυτού του είδους οι παρεμβάσεις πλήττουν άμεσα την κερδοφορία επιχειρήσεων. Κάθε μέρα που οι μηχανές παραμένουν σβηστές, το κεφάλαιο απαξιώνεται και οι θέσεις εργασίας χάνονται. Η γραφειοκρατία συχνά “τιμωρεί” την παραγωγή, θεωρώντας ότι οι κανονισμοί μπορούν να υποκαταστήσουν την υπευθυνότητα του επιχειρηματία. ​”Η ποιότητα και η ασφάλεια είναι έννοιες υποκειμενικές που κρίνονται καθημερινά από τους καταναλωτές και τους συμβαλλόμενους, όχι από αυθαίρετα κυβερνητικά συμβούλια.” ​Ανταγωνισμός και Ποιοτικό Προϊόν ​Σε ένα περιβάλλον χωρίς κρατικούς προστατευτισμούς, ένα ποιοτικό προϊόν είναι η μόνη εγγύηση για την παραμονή στην αγορά. Η Βιολάντα, ως ένας παίκτης με ισχυρή παρουσία, καλείται τώρα να αποδείξει την αξία της μέσα από τις στάχτες μιας καταστροφής. ​Ο ρόλος του ανταγωνισμού είναι κρίσιμος εδώ. Όταν μια επιχείρηση αποτυγχάνει να διασφαλίσει τις εγκαταστάσεις της, οι ανταγωνιστές είναι εκεί για να προσφέρουν καλύτερες και ασφαλέστερες λύσεις. Αυτή η συνεχής πίεση για βελτίωση είναι που οδηγεί στην πρόοδο, και όχι οι 134 υγειονομικές οδηγίες που εκδίδει κάθε υπουργείο. ​Η Σημασία των Ιδιωτικών Συμβολαίων ​Αντί για την “άδεια λειτουργίας” από την Περιφέρεια, η πραγματική προστασία προέρχεται από τα ιδιωτικά συμβόλαια και τις ασφαλιστικές δικλείδες. Στην περίπτωση της Βιολάντα, η ευθύνη απέναντι στις ζωές που χάθηκαν είναι απόλυτη και απορρέει από την παραβίαση της σιωπηρής συμφωνίας ασφαλούς εργασίας. ​Η επιβολή κρατικών “λουκέτων” συχνά λειτουργεί ως προπέτασμα καπνού, επιτρέποντας στους πραγματικούς υπεύθυνους να κρυφτούν πίσω από την τυπική τήρηση των κανονισμών (“αφού είχαμε άδεια, είμαστε εντάξει”). Στην πραγματικότητα, καμία άδεια δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ηθική και οικονομική ευθύνη του ιδιοκτήτη. ​Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία για τη βιομηχανική ασφάλεια (δείτε περισσότερα στο OECD), οι χώρες με λιγότερη γραφειοκρατία στην αδειοδότηση συχνά παρουσιάζουν καλύτερους δείκτες καινοτομίας και ασφάλειας, καθώς η ευθύνη παραμένει στον ιδιώτη. ​Συμπέρασμα: Το Μέλλον της Επιχειρηματικότητας ​Το λουκέτο στο εργοστάσιο της Βιολάντα στα Τρίκαλα είναι ένα οδυνηρό μάθημα. Η βιωσιμότητα του κλάδου δεν εξαρτάται από το πόσο γρήγορα θα κατατεθεί το νέο “ερωτηματολόγιο γνωστοποίησης”, αλλά από την ικανότητα των επιχειρήσεων να λειτουργούν σε ένα περιβάλλον όπου η ιδιοκτησία και η ευθύνη είναι αδιαπραγμάτευτες. ​Όσο επιτρέπουμε στις κρατικές παρεμβάσεις να ορίζουν το “επιχειρείν”, τόσο θα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με δυσκίνητες διαδικασίες που ούτε την ασφάλεια εγγυώνται, ούτε την ανάπτυξη ευνοούν. Η αληθινή πρόοδος έρχεται όταν ο ανταγωνισμός και η ατομική ευθύνη αφήνονται να λειτουργήσουν ελεύθερα.

Βιολάντα: 3 Σοκαριστικές Αλήθειες για το Λουκέτο που Συγκλονίζει την Αγορά Read More »

Η Σαντορίνη ως κορυφαίος προορισμός για τον ελληνικό τουρισμό και οι νέες τάσεις στην παγκόσμια αγορά.

Ελληνικός τουρισμός: 3 Εκπληκτικά Μυστικά για τη Νέα Εποχή

Ο ελληνικός τουρισμός αλλάζει σελίδα, εστιάζοντας στις αγορές των ΗΠΑ, της Ινδίας και του Κόλπου για την αύξηση των εσόδων και την επιμήκυνση της περιόδου.

Ελληνικός τουρισμός: 3 Εκπληκτικά Μυστικά για τη Νέα Εποχή Read More »

Φωτοβολταϊκά πάρκα και η Τιμή ηλεκτρικού ρεύματος στην Ελλάδα που επηρεάζεται από τις εγγυημένες τιμές πώλησης και την έλλειψη αποθήκευσης.

Τιμή ηλεκτρικού ρεύματος: 3 Αλήθειες για το Παράδοξο των 50 Ευρώ στην Ελλάδα

Αναλύουμε το παράδοξο της ελληνικής αγοράς ενέργειας, όπου η μηδενική χονδρική τιμή ηλεκτρικού ρεύματος δεν φτάνει ποτέ στον καταναλωτή λόγω της κρατικής παρέμβασης.

Τιμή ηλεκτρικού ρεύματος: 3 Αλήθειες για το Παράδοξο των 50 Ευρώ στην Ελλάδα Read More »

4 Μυστικά για την ουσιαστική διασύνδεση αγορών: Η νέα εποχή στις σχέσεις Ελλάδας και Αρμενίας

Η ανάλυση της συνάντησης του Γ. Μπρατάκου με τον Πρόεδρο της Αρμενίας αναδεικνύει τη σημασία της ελεύθερης αγοράς και της προστασίας της ιδιοκτησίας για μια επιτυχημένη διασύνδεση αγορών.

4 Μυστικά για την ουσιαστική διασύνδεση αγορών: Η νέα εποχή στις σχέσεις Ελλάδας και Αρμενίας Read More »